اگر من جای او بودم

برای خاطر تنها یکی

مجنون صحرا گرد بی سامان

هزاران لیلی نازآفرین را کو به کو

آواره و دیوانه می کردم

عجب صبری خدا دارد

اگر من جای او بودم

به گرد شمع سوزان دل عشاق

سراپای وجود بی وفا معشوق را

پروانه می کردم

زندگی کوتاهتر از آن است که به خصومت بگذرد

و قلبها گرامی تر از آنند که بشکنند

فردا طلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم

یک سوال:

اگه فقط یک ساعت از عمرتون مونده باشه چی کار می کنین؟

سر خود را مزن اينگونه به سنگ

دل ديوانه تنها دل تنگ

منشين در پس اين بهت گران

مدران جامه جان را مدران

مكن اي خسته درين بغض درنگ

دل ديوانه تنها دلتنگ

پيش اين سنگدلان قدر دل و سنگ يكي است

قيل و قال زغن و بانگ شباهنگ يكي است

ديدي آن را كه تو خواندي به جهان يارترين

سينه را ساختي از عشقش سرشارترين

آنكه مي گفت منم بهر تو غمخوارترين

چه دلآزارترين شد چه دلآزارترين

نه همين سردي و بيگانگي از حد گذراند

نه همين در غمت اينگونه نشاند

با تو چون دشمن دارد سر جنگ

دل ديوانه تنها دل تنگ

ناله از درد مكن

آتشي را كه در آن زيسته اي سرد مكن

با غمش باز بمان

سرخ رو باش ازين عشق و سرافراز بمان

راه عشق است كه همواره شود از خون رنگ

دل ديوانه تنها دل تنگ

از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم

من آمده بودم که تا مرز رسیدن

همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم

تقصیر کسی نیست که این گونه غریبم

شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم

از طرف عزیزی که اسمش آشنا و خودش برام غریبه : علی

غیر دل چیزی ندارم كه بدونم لایق تو

دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم

با تموم بی پناهی به تو تكیه داده بودم

هر بلایی سرم اومد همه زجری كه كشیدم

همه رو به جون خریدم ولی از تو نبریدم

هر جا بودم با تو بودم هر جا رفتم تو رو دیدم

تو سبك شدن،تو رویا همه جا به تو رسیدم

اگه احساسمو كشتی اگه از یاد منو بردی

اگه رفتی بی تفاوت به غریبه دل سپردی

بدون اینو كه دل من شده جادوی طلسمت

یكی هست این ور دنیا كه تو یادش مونده اسمت

گاو حسن پریشون

یه دل داره پر از خون

عشقم که رفت هندستون

خونم شده قبرستون

یه عشق دیگه بردار

یه دنیا قصه بردار

اسمشو بزار بچگی

تا آخر زندگی

آچین و واچین تموم شد

عمر منم حروم شد.

شيشه بشكسته را پيوند كردن مشكل است،

 كوه را با آن بزرگي ميتوان هموار كرد،

 حرف ناهموار را هموار كردن مشكل است.

در یک گل است لذت معنای زندگی

یک جرعه عشق با کمی شهد عاطفه

این است:

راز سبز مداوای زندگی

تحمل کن اما توقف نکن

قاطع باش اما لجباز نباش

صریح باش اما گستاخ نباش

بگو آره اما نگو حتما"

بگو نه اما نگو ابدا"

و اما ....

 تو زندگی هرگز نگو هرگز

-1 برای بیشتر خانوم ها مهم ترین مسئله ،امنیت مالی است.

-2 با این که امنیت مالی برایشان بسیار مهم است،

ولی باز هم بیرون می رن و لباس های گرون قیمت می خرن.

-3 با این که همیشه لباس های گرون قیمت می خرن،

ولی مدام میگن که چیزی ندارن بپوشن.

4 -با این که می گن چیزی ندارن بپوشن،

ولی همیشه هم قشنگ و شیک لباس می پوشن.

-5 با این که همیشه قشنگ و شیک لباس می پوشن،

ولی می گن لباس هام دیگه کهنه و درب و داغونه.

-6 با این که میگن که لباس هاشون کهنه و درب و داغونه،

ولی  انتظار دارن که شما همیشه از تیپ شون تعریف کنید.

-7 با این که همیشه انتظار دارن ازتیپ شون تعریف کنید،

ولی وقتی هم شما این کار رو می کنین ...حرف هاتونو باور نمی کنن.

(می فهمن که داری مخ شونو می زنی)

 -1 تمامی آقایون شدیداً گرفتار کار و بیزنس خودشون هستند

-2 در حالـی که شدیداً گرفتار کار و بیزنس خودشون هستند،

ولی در هر صورت وقت  واسه خانوم ها دارند.

-3 در حالـی که در هر صورت وقت واسه خانوم ها دارند،

ولی اون ها رو  به حساب نمی آرن.

-4 در حالی که اون هارو به حساب نمی آرن،

ولی همیشه یکی تو دست و بالشون هست.

-5 در حالی که همیشه یکی تو دست و با لشون هست،

ولی بازم شانس‌شون رو  روی تور کردن بقیه خانوم ها امتحان می کنن.

پرستویی را در حال مهاجرت دیدم 

به او گفتم : چون به دیار یارم می روی

به او بگو دوستش دارم

بهار سال بعد پرستو نفس نفس زنان آمدو

گفت : دوستش بدار ولی منتظرش نمان.

فرستنده : حامد

دیگه نه لیلی لیلی می شد

و نه مجنون مجنون

عشق

لذت رسیدن نیست

نه!

عشق

حسرت رسیدنه

و امیدوار بودم که با من حرف بزنی، حتی برای چند کلمه،

نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد، از من تشکر کنی.

اما متوجه شدم که خیلی مشغولی، مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی.

وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی

 فکر می کردم چند دقیقه ای وقت داری که بایستی

و به من بگویی: سلام؛ اما تو خیلی مشغول بودی.

یک بار مجبور شدی منتظر بشوی و برای مدت یک ربع کاری نداشتی

جز آنکه روی یک صندلی بنشینی. بعد دیدمت که از جا پریدی.

خیال کردم می خواهی با من صحبت کنی؛

اما به طرف تلفن دویدی و در عوض به دوستت تلفن کردی

تا از آخرین شایعات او با خبر شوی. تمام روز با صبوری منتظر بودم.

با اونهمه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلاً وقت نداشتی با من حرف بزنی.

متوجه شدم قبل از نهار هی دور و برت را نگاه می کنی،

شاید چون خجالت می کشیدی که با من حرف بزنی، سرت را به سوی من خم نکردی.

تو به خانه رفتی و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای انجام دادن داری.

بعد از انجام دادن چند کار، تلویزیون را روشن کردی.

نمی دانم تلویزیون را دوست داری یا نه؟

در آن چیزهای زیادی نشان می دهند

و تو هر روز مدت زیادی از روزت را جلوی آن می گذرانی؛

در حالی که درباره هیچ چیز فکر نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری...

باز هم صبورانه انتظارت را کشیدم

و تو در حالی که تلویزیون را نگاه می کردی، شام خوردی؛

و باز هم با من صحبت نکردی. موقع خواب...، فکر می کنم خیلی خسته بودی.

بعد از آن که به اعضای خوانواده ات شب به خیر گفتی ،

به رختخواب رفتی و فوراً به خواب رفتی. اشکالی ندارد.

احتمالاً متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و برای کمک به تو آماده ام.

من صبورم، بیش از آنچه تو فکرش را می کنی.

حتی دلم می خواهد یادت بدهم که تو چطور با دیگران صبور باشی.

من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.

منتظر یک سر تکان دادن، دعا، فکر، یا گوشه ای از قلبت که متشکر باشد.

خیلی سخت است که یک مکالمه یک طرفه داشته باشی.

خوب، من باز هم منتظرت هستم؛ سراسر پر از عشق تو...

به امید آنکه شاید امروز کمی هم به من وقت بدهی.

آیا وقت داری که این را برای کس دیگری هم بفرستی؟

اگر نه، عیبی ندارد، می فهمم و هنوز هم دوستت دارم. روز خوبی داشته باشی...

دوست و دوستدارت: خدا

فرستنده : استر عزیز

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سردمهری بین که هر کس بر آتشم آبی نزد

گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی که افروزند پیش آفتاب

سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک

شوربهتی بین که در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هم هر کدام شعله ای در آتشند

در میان پاکبازان من نه تنها سوختم

جان پاک من رهی خورشید عالمتاب بود

رفتم و از ماتم خود عالمی را سوختم

فرستنده : آرمین

نمیتوانم بگویم با خندها و کارهایت عاشقت گشتم.

نمیتوانم بگویم دوستت دارم، از گفتنش میترسم.

اما میتوانم بگویم،عزیزم چیزی احتیاج نداری؟

میداند دوستش دارم،میداند عاشقش شدم

ولی نمیداند شب و روز من را گرفته؛

نمیداند هر روز بعد از دوری برایش نامه و شعر مینویسم

و هر روز قصد میکنم این نامها را بدهم ولی جرات نمیکنم.

با خندهایش میخندم و با گریهایش گریه میکنم با نگرانیهایش نگران میشوم.

آه...آه چرا طبع آدمیزاد اینگونه است.

چرا اینگونه است تا میفهمد کسی دوستشان دارد خود را میگیرند.

آرزو میکنم آنها هم عاشق شوند،عاشق شوند تا بفهمند من چه میکشم.

شماره موبایل گرفتن و اس ام اس دادن و آی دی گرفتن و چت کردن

شده تنها بهانه من برای ارتباط با او...

و در آخر یه روزی،یه جایی و یه زمانی از هم دور میشیم.

اون موقع هست که احساس ضعف میکنم،

احساس میکنم تکه ای از بدنم کم شده،

آشوب در دلم به پا میشه؛به این در و اون در میزنم،

سعی میکنم خودم رو سرگرم کنم تا دوریش رو احساس نکنم.

یه بغض گلوم رو فشار میده،بالاخره این بغض لعنتی کار خودش رو میکنه،اما چه خوب...

این بغض این گریه باعث میشه احساسم،تمام احساسم به اون نشون داده بشه.

دیگه طاقت ندارم،هیچوقت نمیتونستم بهش بگم دوستت دارم،

هیچوقت نتونستم ببوسمش،

ولی نمیدونم یه احساسی منو طرفش میکشونه و زورم میکنه تا ببوسمش.

چه لحظه ی خوبی...

با اینکه الان پیشم نیست ولی با مروز کردن این خاطرها اون و از یادم نمیبرم

و آرزو میکنم که دوباره چه تو خیالم چه تو واقعیت ببینمش و یه بار دیگه بهش بگم...

دوستت دارم

فرستنده : مرضیه

باز هم ما باز مانديم از بهار...

بايد از فقدان گل خونجوش بود ...

در فراق ياس مشكي پوش بود ...

ياس بوي مهرباني مي دهد ...

عطر دوران جواني مي دهد ...

ياسها يادآور پروانه اند ...

ياسها پيغمبران خانه اند ...

ياس را يك شب گل ايوان ماست ...

ياس تنها يك سحر مهمان ماست ...

ياس را آئينه ها رو كرده اند ...

ياس را پيغمبران بو كرده اند ...

ياس بوي حوض كوثر مي دهد ...

عطر اخلاق پيمبر مي دهد ...

حضرت زهرا دلش از ياس بود ...

دانه هاي اشكش از الماس بود ...

داغ عطر ياس زهرا زير ماه ...

مي چكانيد عطر حيدر را به چاه ...

عشق محزون علي ياس است و بس ...

چشم او يك چشمه الماس است و بس ...

اشك مي ريزد علي مانند رود ...

بر تن زهرا گل ياس...

فرستنده : حامد

گم شد میان کلبه رویا بهار من
 دل ها فدای چشم پر از هجرت تو شد
پیوندهای آبی تو یادگار من
 گرچه گذشت سالی و دل ها ز غم شکست
در دل غم است تا تو بیایی ستاره ام
برگرد و عطر عاطفه را با خودت بیار
در انتظار رویش عشقی دوباره ام
ای اولین حکایت بی انتها ی عشق
رفتی و بی تو نام نجابت غریب شد
بی تو به وسعت عطش سرخ لاله ها
دل مرد و سرزمین شکفتن عجیب شد
رفتی و بی تو ترجمه تلخ زندگی
در جای جای شهر وجودم سروده شد
رفتی و بی تو دفتر کمرنگ یک غروب
در کوچه های آبی چشمم گشوده شد
پیش تو عشق هجی سبز بهار بود
با رفتنت بلور غزلهای من شکست
ای معنی طراوت باران عاطفه
 بی تو غمی غریب به شهر دلم نشست
در پاسخ سوال سراسر نیاز من
گفتی که چشم های مرا جا گذاشتی
بعد از عبور ساده خود مهربان چه زود
 دل را میان حادثه تنها گذاشتی
این بود پاسخ تپش قلب عاشقم
این بود پاسخ غزل سرخ انتظار
کردی دریغ از دل من یک نگاه را
این بود رسم مهر و وفای تو ای بهار
نورت چه شد ستاره من پرتوت کجاست
باور نمی کنم که تو از یاد برده ای
باور نمی کنم که پس از مدتی غروب
دل را به شهر آبی دیگر سپرده ای
رفتی و بغض کرد بدون تو شهر چشم
 بی تو غروب می کند از دیده ام بهار
تا آن زمان که بگذری از کوچه دلم
 ما غرق حسرتیم و هیاهو و انتظار

فرستنده : آرمین